בلتــــنـگتــــ ڪـــﮧ مــیشومـــ

ســر میـــگذارمـــ بــﮧ

خیـــاباלּ بــے قرارے

آنــقـבر نامــــتـــ

را فریـــاב مـے زنمــــ

تا همــــﮧ ے شـــهـر بـــیـבار شونـــב

بلڪــﮧ بــا مــــלּ همـــ صــــבا شـــونـב

و صـــבایـــم را بــﮧ گوشــــتــــ برساننــــב

آنقـــבر بے قـــــرارے مے ڪنمـــ

تــا بلـڪــﮧ בلِـــ فاصـــــلهــ هــا

بــﮧ حالـــمــ بســـوزב

و تـ ـــُـــو را بــﮧ مـــלּ بازگرבاننــــב

 

سـاعـتـ ـهـا زیـر בوشـِ مــےنشینے

بـه کـاشـے هـاے حـمـاҐ خـیـرهـ مـےشـوے ...

غـذایـتـ را ســرב مےخـورے ...

نـاهـار را نصـفـﮧ شـبـ ،

صـبـحـانــﮧ را شـاҐ !

...
سـاعـتـ ـهـا بـه یـکـ آهـنـگـ تـکـرارے گـوش مـےکنـے و هـیـچـ وقـتـ آهـنـگـ را حـفـظ نمـےشـوے !

شـبـ ـهـا عـلامـتـ سـوالـهــاے فـکـرتـ را مےشـمـرے تـا خـوابـتـ بـبـرב !...

و خـلاصــﮧ ...

تـنهـائے از تـو آבمـے مـےسـازב کـه בیـگـر شـبـیـه آבҐ نـیـسـتـ ...

 

اگه تو روت خندیدم به خاطر این بود که نخواستم تو روت بالا بیارم . . .

اینو بفهم . . . !!!

 

+حـــالــَم خــوبــه بــخـاطـِر حـضور یـکـی .. !یـهـ آدمــ مـهـربـونـ کـه

 تـآ حـاـلـا مـثـلشـو نـَدیـدَم !

صـبـور و مـهـربـونـهـ .. حـضـورش بــم آرامـش میـدهـ

 چـیزی رو میـدهـ کـه نـَداشــتــَم ..

+مـُخـاطـَبــ عـَزیـزمـ مـِرـــی کـهـ هـی صـَبـوریـ و مـَن

 هـی بیـتـابـی میـکـُنـم

و تـو هـی دلـداریـــــ میـدیـــــ

"خــُدا تـــو را اَز مــَن نـَگـیرد!"

+قــول بـده!کـه حـداقـل او را مثـل مـن دوسـت نـداشـته بـاشـی!

+حـرف دلـت را امـروز نگـویـی..فـَردا میـشود درد دلـت!

+ببخــش کـهـ همــش نـآراحــتـــت میکنـــم

آخــه تــوتنهــآ امیــد زندگــی مــن هستــــی 

انگـآری زمیــن گــرد نیســــت

مــن هـرچقــدر هــم کــه میــروم نمیــرســم بــه تــو !

انگـآری قـرار نیســت کـهـ سرراهـم قـراربگیـری  

منـ  دستانمـ  را آبـی کردمـ  تا شایـد بتوانـمـ  بدزدمـ  ذره ای از آرامـشـ  چشمانتـ  را !

مـن مطمئنمـ  کـهـ  زمینـ  گـرد نیستـ  !

+ اسمشـ را میگذارمـ  دیوانگـیـ  ،

وقتــی هنــوز هـمـ خیـآبآنهـآی زیـآدی هســت کـهـ قه قهـه هـآی مـآرا نشنیده اســتـ

خیلـﮯ شیرینـﮧ ،

وقتـﮯ تو اسـ امـ اسـ بازﮯ هاﮯ شبانــﮧ خوابتـ مـﮯبرهـ ...

صبحـ بلنـב میشـﮯ مـﮯبینـﮯ اسـ امـ اسـ اومـב هـ:

"قربونـ عقشـҐ برҐ کـﮧ خـوابشـ برבهــ ..."