مےخواهے بروے ؟ ؟ ؟
بهانه میخواهے ؟ ؟ ؟
بگذار من بهانه را دستت دهم . . . .
برو و هرڪس پرسيد چـــرا ؟ ؟ ؟
بگو لجوج بود! هميشه سرسختانه عاشق بود. . . .
بگو فرياد مے ڪرد! همه جا فرياد مے ڪرد ڪه فقط مرا مے خواهد. . . .
بگو دروغ مے گفت! مے گفت هرگز ناراحتم نڪردے. . . .
بگو درگير بود! هميشه درگير افسون نگاهم بود. . . .
بگو بے احساس بود! به همه فریاد ها، توهین ها و اخم هایم، فقط
لبخند مے زد. . . .
بگو او نخواست ! نـخـواسـت ڪسـے جـز مـن در دلــش خـانـه ڪنـد. . . .
+ این اَفکـاریاتِــ پوچ و مَـسخَرِه یِکــ لَـحظِه راحَـتَم نِـمـ ــے گُذارَند
کاش آلـزایمِـر بِـگیرَم...اَز ایـن هَـمِه فِـشارهـااے روحـی خَـلاص شَـوَم
نَـفَـهمَم کیَـم چیَـم کُجـایِ ایـن زِندِگیـهِ لَعنَتـ ــے اَم.
+مَن ایـنـجا باشَـم یا آنـجا فـِکر کَـرده اے فَـرقـ ــے دارَد!...
فِـکر کَـرده اے حـال و هَـوایَـم عَـوض مـ ــے شَـوَد!
روحیَـم شاد مــ ــے شَـوَد!...نـوچ...نَـه...نِـمیشِه...حَـتـ ــے ذَرِه ای تَـغیـیـر
+ مـَن دَریـافـتَـم آدَمـ ــے بَـس سـادِه و ضَـعیفَـم
هَـمِه مـ ــے گـویَـند آدَم هـاے سـادِه بوے نابِــ آدَم مــ ــے دَهـَند وَلـ ــے
اَز نـَظَرِ مَـن بـوے نـابِــ خَـریــتــــ مــــے دَهَـند.
+ اِے آدَم...مَـن اَگـر میخَـنـدَم فِـکر نَـکُـن بــ ــے دَردَم...
مَـن اَز دَرون میـسوزَم...میـمیـرَم...ذَرِه ذَرِه آبــ مـیـشَوَم
+ وَ دَر آخَر خُدایـا آن دِه کِ آن بـِه
